Hüzünlü Ülkem Şiiri - Kasım Kobakçı

Ufukta kararıyor devasa bulutlar,
İçimi sızlatıyor tükenen umutlar,
Kaybolup siliniyor çizilen hudutlar,
Fırtınalar kopuyor garip sinemde.
*
Tarlalar sürülmüyor kurudu dereler,
Kilitler vuruluyor kapandı pencereler,
Acıyla kanıyor sarılan yareler,
Kasırgalar çarpıyor sessiz köşemde.
*
Hasretin prangası bilekleri bağlar,
Ateşin kıvılcımı şu bağrımı dağlar,
Suların serinliği yamaçlardan çağlar,
Lodoslar uğulduyor ıssız gecemde.
*
Gökyüzü aydınlanmaz çöken karanlıktan,
Kurtuluş beklenemez sahte aydınlıktan,
Bedenim uzaklaştı o ulu salkımdan,
Tayfunlar dinmiyor hüzünlü ülkemde.