Hüseyin Varyeter Şiirleri - Şair Hüseyin ...

Şehit vatanı için ölür,
Bayrağının rengine kan verir.
Şehit çıkar en yükseklere,
Yaradan ona can üstüne can verir...

Sen vatan için can verdin.

Kaybettiğin,
Kayıverir avucundan!
Sabun misâli…
Kaybettiğinle,
Yediğin acılar da tatlı olur!
Anınca ardından…

Evvel zamanda!
Bir tomurcuktu,
Her çiçek…
Tomurcuklar da,
Olacak bir çiçek…
Bir çiçek daha,

Uçmak istiyorsun,
Her kuş gibi sende!
Uçuyorsun uçuyorsun,
Sen de göklerde…
Ayrıldın,
Kanat çırptın bir kere!

Neden biriktirir insanlar,
Götüremiyeceklerini dünyadan?
Kim,kimlerle ve nasıl kullanacak?
Kimlerin elinde kalacak onlar?
Toz deymesin diye sakınılanı,
Ardından hoyratça kullananlar!

Seni aşk yakmış,
Kör etmiş gözlerini.
Gerçek karşında durmuş,
Çarpmışsın kendini…

Hâla nerdesin,

Gece başlarken!
Mutluluk;
Geliyorum dedi…
Gülen yüzlerde,
Gözler;
Sevdiğini söyledi…

Sinmiş kokun duruyor her yerde.
Gittin gideli hasretle başım dertte.
Bir türlü anlatamıyorum yokluğunu.
Soruyor seni nerde o nerde?

Sen gidince böyle oluyorum ben benle.

Ne anladım ömürden,
Merak ediyor musun?
Sanki çıkmışım,
Seninle bir yolculuğa!
Gölgesinde kaldığımız o ağaçla!
Birkaç günü yaşıyormuşuz…

Gül gibiydin bıraktı seni,
Ellere koştu acımadan!
Onun gibi seveni,
Affeder mi Yaradan?

Neyine güveniyorsun?