Benden sana sana söz olsun
Bedenimde bu can oldukça
Bu Gönül,dilim konuştukça
İki göz ışığı gördükçe
Sinemde bu yürek attıkça
Geçmişinde geleceğinde
Şafağında uyanmak vardır ya
Uyanmak yepyeni bir yüzyıla
Karanlık yüzleri hiç olmayan
Çağdaş düşüncelerin kolgezdiği
Işıklar saçan aydınlık bir yüzyıla
Sen hiç bırakma ey insan oğlu
Bilimin gösterdiği doğru yolu
Bozma şu doğanın dengesini
Çıkar için yıkma sağı solu
Sonra kalmaz bir kurtuluş yolu
Suçu suçluyu bulmak için
Polisi savcısı sorgular
Yaşayan her aklıselim de
Yaşanmışlıkları sorgular
Bende yaşamımı sorguladım
Kızımızdan iki yıl sonra
19 Temmuz 1980 de
Birde oğlumuz doğdu
Sevinçleri yüreklerin doldurdu
İyilik yapabilmek uğruna
Yine ufukta görünen gün batımı
Penceremde beliren bilinen akşam
Yine önüme düşen hep o yalnızlık
Yaşadığım sorunlarım ile başbaşa
Yine saatler durmaz,zaman ilerler
Getirir dünyama istemsiz geceyi
Bugün yine hepimiz kayıptayız
Hiç birimizin de tadı tuzu yok
Nasıl nasıl olsun ki
Bir yudum insanını düşünün ki
Yüzotuzaltı nabız ile
Uykusundan uyansın
Sürgit yaşanan o
Kış akşamlarıdan biriydi
Çevreyi karlar kaplamıştı.
Yapılması gereken tüm işleri
Sırası ile bir bir yapmıştı
Son iş olan odun sobasını yakıp
Sevmeye sevilmeye
Muhtaç olan yüreğe
Kurak mevsim yaşatıp
Sensizliğin ile yakma.
Tüm yaratılmışların
Hazan mevsimindeki
yaprak misali
Sevgi yoksunluğudan
Dalımda kuruyup kalmışken
Senden ben sevgi umarken
Sen ne yaptın biyor musun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!