Gülkurusuna benzer bu yürek
Tüm kurak mevsimleri yaşamış
Dokunuldukça kırılıp dökülür
Ki bu yürek sevgiyi tatmamış
Ekşimiş yoğurda benzer de ya
Karıştırmaya gelemez köpürür
Bilmem ki,
Her başlangıcın,
Bir sonu vardır derler
Biz sonuna mı geldik?
Söyle be sevdiğim.
Yerden mi bittin,
Gökten mi düştün?
Bilmem.
Hayra mı yorsam,
Şerre mi?
Onu da bilemedim
Cancı kervanlarını ürkütüp
Ülkeyi gürültüye boğdular
Sol gösterip hepte sağ vurdular
Satıp satıp vurguna kondular
Çıraklık ustalık dönemidir
Vurulduk uykularımızda
Kalakaldık rüyalarımızda
Canlar bıraktık yurt toprağında
Kadın, çocuk kaldık can pazarında
Bulduk kendimizi mülteci kaplarında
Şartların kötülüğünden değil
Bildiğim o gökyüzünde şimşek
Yeryüzünde umutla gelecek
Davası için ışık ve gerçek
Ondan hep isteneni verecek
Gece karanlığına gülecek
Gençlik yeli eserken başta
Bingöl 'ün Genç İstasyonunda
Adı konmamış sevdamı kucaklamak
Bilmem kaç sefer sayılı ekspresi
Öyle yürüyerek değil,
Peşinden ter içinde koşarken
Yaşadığım yerde şimdi bahar zamanı
Dallarda beyaz, turuncu, yeşil harmanı
Yaşar da kelebekler arılar bu anı
Hep senin ile yaşamak geçti içimden
Güneş ısıtır denizi meltem zamanı
Nice gündüzler geceler bitti
Gençliğim hayal düş ile geçti
Gaflette otuz beş yılım yitti
Ben bir el tutuş fotoğraftayım
Yıllar öncesi bir sonbahardı
Ayrılık yaktı yüreğimi.
Allah duysun dileğimi.
Söylüyorum bak özlemimi.
Bak ayrılık ne zor imiş.
Ülke, ülke gezsen de sen.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!