İlk baharı iğfal etmiş seralar,
Gül`ün mevsimini bozmuşlar şimdi.
Koyunlara otlak olan meralar,
Ralli yarışlarda kazmışlar şimdi.
Betona gömmüşler toprak anayı,
Hep hayal ederim geçen ömrümde,
Hayalden öte düşlerim var benim.
Bir gerçek görmedim bakıp kendimde,
Pişman akan göz yaşlarım var benim.
Rüzgar savurdu külleri, ne kaldı?
Umudum yarında bekler mi beni?
Ben se bekliyorum bu gün umutla.
Zaman sa bağrında saklar mı beni?
Ben saklarım an''ı, o gün tabutla.
Ne yaşamlar vardır, nerede gizli?
Bir halk katledilir burun dibinde,
Dünya sağır, alem kör bu nasıl iş?
Petrole karışan kan var içinde,
Akan Türkmen kanı, işte asıl iş.
Bir de Türkiye var; güya kardeşi,
Kalemi kağıdı attım masadan,
Gözlerime çöken uykular derin.
Pırangalar vuran bıktım yasadan,
Özgürlüğü yıkan kaygılar derin.
Bu gün isyan günü, her şeye karşı,
Fedakarlık etmek için kibirden;
Nefsimizden uzak durmak gerekir.
Can çıkar da, beden çıkmaz kabirden,
Ne yapmışız? Onu sormak gerekir.
Gereksizdir orda, dünya teleşı,
Ben var iken yalan olmaz bu yaşam,
Ben yoğuken varmış onu bilemem.
Kim, derse ki, benle biter mi yaşam?
Bana soru sormuş ama bilemem.
Hem öğrendim, hem düşündüm de bildim,
Uçuk bir hayal di gençlikten kalan,
Gerçeğe aykırı duruyor öyle.
Anılar küme si sözel bir yalan,
Andıkca bedeni yoruyor öyle.
Yaşanan bir sahne, oynandı bitti,
Bir arı dolanır gülde, çiçekte,
Alıyor balını gülün özünden.
Bir sevda tutuşmuş kalbte yürekte,
Veriyor halını dilin özünden.
Sevdanın baharı gelip geçende,
Yüreğimden her geçeni,
Desem tuhaf, yapsam olmaz.
Göz önünde her uçanı,
Kedi gibi kapsam olmaz.
İş olmazı nefse ağır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!