Cahil ile söz dalaşan
Yapışınca kazır olsun.
Cahillerden uzaklaşan
İstiyor ki huzur olsun.
Hikmet okur bilge kişi
Hakka muhalefet yazık, günahtır!
Hakkı saklamaksa tamamen sakat.
Vebali taşınmaz, büyük bir ahtır,
Ruh, beden yorulur, azalır takat.
Gerçeğe inanan düşmez yeise
Kimseyi kırmadan bir söz diyeyim,
Herkese gerekli saygı ve sevgi.
Bu nazik kurala bende uyayım
Uyayım ki bana yönelsin saygı.
Kızıp köpürmeler şeytandan hile,
Kılıçlar çekilmiş arada kalma,
Birisinin ucu değer illâki.
Bilmediğin işte vebali alma
Vebalin vebali boğar illâki.
Karşı fikir ebet müddet yasaktır!
Yaşamak istenir ruhu canıyla
Yaşam umudunun duası budur.
Biz bize benzeriz eti kanıyla
İnsanlığın sürgit davası budur.
Gereken nimeti vermiş yaradan
Münfıklık başın almış gidiyor,
Bu gidişle sarhoş içmeden sızar.
Bu haliyle insan oyun ediyor,
Dıştan gülümsüyor içinden kızar.
Gönlüne yerleş se imanın fikri,
Tek tek bozulmalar toplumu bozar
Bir kereden bir şey olmaz denir mi?
Bozgun sudan ince, derine sızar
Sıza sıza biter kalmaz denir mi?
Göz yumup görmezden gelmeyin sakın
Hesabı sormaya gücün yok ise;
Yanlış anlamalar imdada yetsin.
Birde sözün üste sözün çok ise
Bırak ortalığı feryada gitsin.
Kazada, kaderde kusur aransın
Zamanın koynunda akıp giderken
Ölüm denen kavram ayırır bizi
Nice mutlu an'a elveda derken
Her ayrılık kalbe getirir sızı.
Herkes hayallerde umudu saklar
Bilgiye ulaşıp öğrenen insan,
Neden? İrfanıyla birlikte olmaz.
Güvenin artınca bilginim sansan,
İrfansız olmanı aklımız almaz.
Süfli duygularla özünden kopma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!