Yaşamın özünü anlayamadım,
Kendimi içinde bulduğum halde.
Yalnız bir ben vardı, kavrayamadım,
Görünüşte yaşar olduğum halde.
Kalp, önce hisseder sonra akleder,
Virüs, şu gerçeği hatırlatıyor
Hakkın aldığı öç olduğunu bil.
Kibirler gururlar göze batıyor
Bu dünyada bir hiç olduğunu bil.
Elalemden farkın nedir ki senin?
Gücü yetiyor sa canavarlaşır
Çıkar insanlıktan çıldırır katil.
Gücü yetmeyince hop davarlaşır
Yünlerini tek tek aldırır katil.
Hikmetini bilmez yaşayan canın
Öyle sözler varki sadece coşku,
İnsanın içini doldurur birden.
Ne şüphe duyulur, nede bir kuşku
O coşku ki taşı kaldırır yerden.
Özgüven pompalar dinleyen varsa
Dünyanın çivisi çıktı çıkacak
Bir türlü kendime gelemiyorum
Belkide kıyamet koptu kopacak
Fikrinden aklımı çele mi yorum.
Bozulmakta doğa eri geçinde
Doğru bir söz söyle hikmeti olsun,
Anlamak isteyen izini sürsün.
Hikmeti bilmeyen nasıl yol bulsun?
Doğruyuyu bulsun ki murada ersin.
Gereksiz amaçsız söylenen sözler,
Sıradan bir hayat yaşadığımız,
Hesap kitap nasıl tutulur bilmem.
Yumurta küfesi taşıdığımız
Sırtımızdan nasıl atılır bilmem.
Ters gitmeye görsün insanın işi
Yol yaptık, yol geçen hanı mı oldu?
İpini koparan gelip doluşur.
Bin yıldır bu yerler canımı aldı
Şehitler yurdunda kimler buluşur?
Sindi milletimin coşkusu sindi
Bakraç bakraç suyu dök göl dendir diye
Damlasına para sayman nasılsa.
Kamu malına çök eldendir diye
Vicdan uyarsa da uyman nasılsa.
Üstelik bahane bulursun kinden
Herhangi bir anda doğuverir insan
Bazan düşünürüm, ne anlamı var?
Anlam kazanılır geçtikce zaman
İyinin, kötünün de anlamı var.
Sonra bir şeylere açılır kapı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!