Hüseyin Demircan Şiirleri - Şair Hüseyin ...

aydınlık her yanı nura boğarken
karanlık odalar loş bendedir
herkese bahar yaz güneş doğarken
insanı dondurur kış bendedir

çektirsem gidip gücüme

Yok ölüden tek bir farkı
gençliği elden kaçınca
ben söyler dururum şarkı
yoncalar.. çiçek açınca..

inceden salınır bayrak

var idi bir köpek ne tüyler parlak adeta ipek
ne bel onaş pak.. yaani.. şakülüde doğru değildi pek
sabahtan akşama dek yemez ne yal ekmek ne kepek
dirayetine şaşan derdi bu tam köp oğlu köpek

katiyen yemez aş.. daima aç karna gezer tozar

Zenaat gelir geçer sanat bakidir
dik durur eserin uzun asırlar
bağlar yine aynı ile vakidir
ayağın altıda bazı nasırlar

sırtına giyin bir derviş hırkası

ölmek daha iyi bundan.. kira ev başa belaymış
hela değil sanki zindan.. bilmem bu nasıl helaymış

yanmaz aydınlatma lamba.. sakın yapma valsi samba
önü hafif meyil bombe.. bilmem bu nasıl helaymış

banyo mutfak gibi ıslak zemine
mermeri fayanstan başka döşenmez
dikkat et kendine kızım emine
bir başına yalnız.. aşkla yaşanmaz..

kız kaçmış kocaya etmeli hazım

Dekolte görmeyim yolu keserek
giy diye kaç sefer elbise verdim
başında hep kavak yeli eserek
ben seni serseri gibi severdim

ardına takılır geçer caddeden

ben giderün çiçekçiye
dek gelürün bıçakçiye
uşak yakam bırakmıyor
salıverir üç akçiye

ocağı bata bele ki

hatırlar yalnızca senede birgün
şu karşı komşumuz köfteci ergün
ben ise izin ver sevgilim hergün
ben hergün kutlarım sevgililer günü

gün olur sevginle yırtar hançere

başında şairlik denen illeti
fazilet içinde yanan bir kordur
sen sen ol pek illet etme milleti
ağlatması kolay güldürme zordur

sür menzile kalem binme tay ata