siir bir karanfil bunu boyle bil
hafiften rengi al yanik yaniktir
suphe yok azicik sirin tatli dil
ve kaymak pekmez bal banik baniktir
nektarin cicekte sen bir arisin
caddesi sokağı sakin
kasaba köye benzese
buda bizden derdik lakin
nesebe soya benzese
bizden.. tuz döker.. buzuma
alıp aparatım alet
yangına koşan ilk erim
bağımsız olmaz adalet
yargını da silkerim
benim adım dertli Memiş
Kendine edince gurur mesele
özdilinden şaşmaz erkek haşini
papucu altına çaksa kösele
kaymadan atlatır karı kışını
Başkasının lisan taşıyor zehir
yağmur damlacıklar çarptıkca göze
mahmur uykularım açıyor artık
ısınma arzusu taşıyan yüze
mechul kaygıları saçıyor artık
enflasyon ardından yetişmez atlar
mantarını çekse sazan
misinam bulup tutamam
hiç aklıma gelmez bazan
ama seni unutamam
meyva ile dolu asya
yas tutup gönlüme doldurmadım gam
insanın fitratta evrimi sevdim
temel tüketime yapılmasın zam
genellikle lale devrini sevdim
kovdum hep kapımdan koymadım acı
olurda fatura yatırır diye
her ayın beşinde seni beklerim
yorulurda önüne oturur diye
bankanın başında seni beklerim
eve sokmam asla bıçak makastı
şürmeye çalışsak kirli tavaya
bulaşık süngeri saklar yasaklar
hemen çıkmak lazım temiz havaya
girdiği her yeri oklar yasaklar
arkadaş dur hele böyle nereye
Bizimkine derler barbar
Cezayirli zattır yarab
ummanında nesneler var
ekserisi yattır Ya Rab
yaraşır şirin Türk ele
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!