Hür Şimdi Gözyaşlarım Şiiri - Kasım Kobakçı

Coşar damarlarımdan, çağlar bu gözyaşlarım,
Yılların kederini, dağıtır bakışlarım,
Uzaklara gidenler, yüreğime kor atar,
Hasret denen bu ateş, bedende her gün yatar.
*
Sözleri ezip geçtim, ummanlara karıştım,
Kırılan umutlarla, zamanla ben yarıştım,
Çelikten örsün üste, ateş oldum korlarla,
Set çektim çamurlardan, çağladı gözyaşlarım.
*
Koşuyor adımlarım, meçhul olan yollara,
Rüzgarın nefesiyle, uzanıp şu dağlara,
Ağlamak değil ama, bir isyan gibi coşkun,
Meydanda haykırırken, selidir gözyaşlarım.
*
Gölgeler arasında, karanlığı delerken,
Yıldızlar şahit oldu, ben geceyi severken,
Kırılmaz denen putlar, parça parça düşerken,
Siler her bir korkuyu, aktıkça gözyaşlarım.
*
Yolcular gelip geçer, hanların kapısından,
Silinir anılar da, akıp giden zamandan,
Eskiyen tarihlerin, tozlu sayfalarından,
Bir nehir gibi taştı, sel oldu gözyaşlarım.
*
Son defa bakıyorum, ufuktaki renklere,
Sitem edip durmadan, boşluktaki seslere,
Dönmeden adım adım, yine aynı yerlere,
İçime aksa bile, hür şimdi gözyaşlarım.