Hülyalı Bir Rüya Şiiri - Özlem Çay

yaman bi direniş seninki de sevgili!
koynunda faniliğe inat
mavi bi umut,
boynunda
kıldan ince hülyalı bi rüya
daralıyor işte gök tezgahında
dokunaklı bekleyiş
bak! etekleri dağılıyor suyun
susuyor bi çocuk
yaralı dizlerinde bahar,
soyunuyor acıyı
hüzün tüylü bi kedi
değişiyor taşın rengi
sinesinden sılaya varmıyor ağrı.

amansız bir bekleyiş seninki sevgili!
ne göğe sığıyorsun
ne yüreğime,
mütemadiyen kanat kanat
çarpıyorsun dilime.
bi seslensen
hani bi ses versen,
hani çağırsan öyle ulu orta,
kökleri dağılacak sözlerimin,
yırtılacak cebimde uyuttuğum
avazımın suskun teli
dağılacak çelişki yumakları öbek öbek.

adsız rüzgarlar esiyordur şimdi şehrinde,
bi serçenin kalbi düşüyordur
segah makamından,
kırılmış ümitleri topluyorsun belki
belki de içli bi yangının küllerini.
hasretin
mavi rüzgârları esiyor göğümde sevgili
göğsümde dolanan türküler susuyor.
işte, azalıyor kolların direnci
aklanıyor saçların saman sarısı.
ağaran ellerim;
yedi kıtadan
mateme bürünmüş şiirler topluyor
toplanıyor avuçlarıma
yokluğa direnirken yenilen
o ateş rengi çiçekler...⚘
....özlemcay/

haziran/dört