***** Hükümsüz kalacak *****

Yüreğimin çıkmazlarında, nefessiz kaldıgım her geceyi
Yokluğuna bağladım.
Haykıramadım acılarımı, SUSTUM; suskunluğumla sana Ağladım
Kayıp zamanlar besledim, ziyan ömrüme inat; DURAKSIZ.! ! !
Yaşadıklarım, hiç avutamadı bu yüreği
...Ve kim toplayabilir ki senden arta kalanları..-Şimdimi?
Bir sokak lambası kadar sessiz,
Bir sokak lambası kadar kimsesizim;
Kuytumda acılar, gölgemde yitiklik var.! ! !
Duyduğum her ses, aldığım her nefes acı veriyor
Ve Sinsi bir kurt gibi içimi kemiriyor pişmanlıklar.
Seni sensiz yaşamak bu olsa gerek...!- Belkide bir hayaldi, yokluğunun zindanında yaşamak.
Oysa sen; Sığındığım son liman, inandığım tek yalandın...
Vardığım sendin, yandığım sen
Sen canıma nefes, ömrüme ömür verendin
Senki; Son bakışımdın hayata
Hedeflerim sana uzakmış, varlığın bana tuzak..! ! !- Artık ardıma bakmadan yürüyorum
Beni bıraktıgın karanlıkta,
Ne özlemler, ne sevinç, ne gözyaşı, nede çektiğim acılar
Hiç birini umursamıyorum;
Kör gözlerimden ve yitik sözlerimden başka..! ! !- Zaten hiç yok gibi olan azlığına yazıyorum bu satırları;
Ucube gölgelerin, karanlık yüzünde bıraktıgın
Bir ben varım tam burada;
Ardına son kez dönüp gittiğin yerde..! ! !
Bir ben varım....- Yarım kalmış, yaralı sözcükler taşıyorum içimde
Beni en çok kanatanı ise; Seni Seviyorum
Ardından; Seni çok özledim geliyor
En son darbeyi vuranda; Sensiz yapamıyorum oluyor..! ! !Söz veriyorum sensizliğe;
Artık adını sayıklamayacak yüreğim
Ve artık hiç bir karanlık gecede, yastıgımı ıslatmayacak Gözyaşlarım-Hadi Git Artık;
Buldugun gibi bırak beni
Bırakabilirsen
Ve olduğun gibi görün gözlerime; Bütün yüzsüzlüğünle..! ! !Seninle geçen her anı, kayıp ilan ediyorum
Bendeki sen,
- Sendeki ben gibi HÜKÜMSÜZ kalacak...yaban gülü,,28.02.2011
Fadime Zünbül