Hüdavendigar Şiiri - Sami Özay

Adım adım yürüdü, İslam’ın sancağıyla,
Balkanlar’a kök saldı mülkü, toprağıyla.
Hem bir derviş gönüllü, hem bir alp aslanıydı,
O mübarek sultan ki, Hakk’ın bir bürhanıydı.

Kosova meydanında durdu o gece dize,
Açtı nurlu elini, niyaz eyledi bize:
"Ya Rab, feda et beni, yeter ki din yaşasın,
Şu garip ümmetinin zaferi arşa taşsın!"

Kabul oldu duası, gökten rahmet elendi,
Gazi hırkası o gün şehadetle belendi.
Murat Hüdavendigar, adı kaldı çağlara,
Bir asil mühür vurdu ovalara, dağlara.