Hu Hu Der Misin Şiiri - Seher Karabulut

Zihnimin bütün dünya telaşlarından sıyrılıp, kendi içime doğru derin bir yolculuğa çıktığı o anlardan biriydi. Sanki Konya'nın o manevi ve sükûnet dolu havası bir anda etrafımı sarmış, uzaklardan gelen ince bir ney sesi doğrudan kalbime dokunmuştu. Gözlerimi kapattığımda, Hz. Mevlânâ'nın o şefkatli ve kucaklayıcı "Gel" çağrısı yankılandı içimde. Gönül gözümle daldığım o ilahi alemde, zikre duranların aşka gelip sema edişini izledim. Her bir dönüşte dudaklarından dökülen "Hu" nidası, varlığın hakikatte eriyişi, Hak isminin dile dolanışıydı. Cennetin kapılarının o sır dolu nidayla aralandığını, içeriden Peygamber Efendimizin (s.a.v) o eşsiz gül kokusunun yayıldığını hissettim. Kevser şarabından, yani ilahi aşktan yudumlayan ruhlar ve melekler, o zikrin etrafında adeta pervane olmuştur.