Hoşgeldin Haziran Şiiri - Pakize Özbaş

Hoşgeldin Haziran

Geldin işte,
Eski bir yazlık sinemanın tahta iskemlesi gibi,
Gıcırdayarak ve tozlu hatıralar fısıldayarak...

Hoşgeldin Haziran.

Sokak lambalarının sarı ışığında koşturan çocukluğumuz,
Dizlerde kabuk bağlamış o mağrur sızılar,
Ve bakkal önünde zamanla yarışan meybuzların telâşı...
Ve bakkal önünde külahından damlayan dondurmanın telâşı...

Meğer hepsi senin heybende uykudaymış.

Bir zamanlar radyodan taşan o yarım kalmış şarkı,
Şimdi tül perdeleri rüzgârla uçuşan bir oturma odasında,
İğde kokularıyla demleniyor yeniden.
Zaman, parmaklarımızın arasından akıp giden bir kum,

Ama kokun... Kokun hiç değişmemiş Haziran.

İnce belli çay bardaklarının tabağa vuran o ritmik melodisi,
Güneşi batıran balkonların yıkanma telâşı,
Ve akşamüstleri kaldırıma serpilen o serin suların kokusu...
Sanki her şey bir nefes kadar yakın,
Sanki giden herkes hâlâ kapı eşiğindeymiş gibi.

Gözlerimizi kapatınca sayfaları açılan o eski albüm,
Senin dokunuşunla yeniden aralanıyor.
Bize kaybettiğimiz yılları değil Haziran,
O günlerin gökyüzü gibi temiz masumiyetini getirdin.

Eski bir dostun omzuna başını yaslar gibi,
Hiç ayrılmamış, hiç eksilmemişiz gibi...

Hoşgeldin Haziran.

Pakize ÖZBAŞ
mavikatre 💧
1.6.2026