Hızır Bekledim Şiiri - Özdemir Koca

Bir soğuğun ortasındaydım,
Zemheri çökmüştü üstüme,
Dua ediyordum davara dönüp,
Hızır (as) yardıma gelsin diye.

Kapılar çalındı birden bire,
Perdeler uçuştu penceremde,
Bir yiğit geldi tam yanı başıma,
Dedi misafir et beni evinde,

Güvenilir mi herkese bu devirde,
Alsam mı bilmiyorum harap evime?
Duyuyoruz zaten öldüreni öleni,
Hızır mı? Hınzır mı kim kime.

Ayağımız yalın ayak odada,
Bir kar fırtınası eser kapıda,
Küçük pencerelerde gölgeler,
Güven olmasa insan ne eder?

Sokaklarda kalınır mı bu gece,
Dedim buyur gel otur evimde,
Bir tas çorba bir kuru ekmek hepsi,
Bir yoldaş olursun bugün gölgeme,

Yedik içtik derken sabah oldu,
Bu muhabbetten ne deryalar oldu,
Ağzına sağlık ey muhabbet tellalı,
Teşekkür ederim teşekkür size.

Yalnızlığı yalnızlıkta Hızır anlar,
Odur yalnızların dostu evrende,
Erir bir güler yüze bütün buzlar,
Dostluklar benzer gizli Cennete.