Ellerinle ördüğün
görünmez hırkanın
altındayım,
korunaklı.
Ne rüzgar değiyor,
ne sıcak basıyor;
içerisi kokunla dolu
bir küçük oda.
Elimi uzattığım yerdesin,
her dokunuş
gülüşünle karşılık
buluyor;
ışığında gölgeye
yer yok.
Kimse görmüyor bizi,
koca galaksi oluyor
hırkanın altı.
Seni seviyorum,
kimsenin ruhu duymuyor.
Açma düğmelerini
hırkanın.
Kayıt Tarihi : 19.05.2026 12:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!