Hilalin Gölgesinde Asırlar

Ötüken’den yola çıkan o kutlu fırtınasın
Sen Malazgirt düzünde çağları yırtan sessin
Surlara mızrak gibi dikilen felsesin
Yeryüzü gölgen ile adaletin son nefesisin!

Oğuz’un soyundan gelen sönmeyen en son ocaksın
Mazlumun feryadına gerilen tek kucaksın
Gök kubbe dar gelse de sığmazsın siber çağa
Sen ki hilal yüzünle and içtin bu toprağa!

Sana kem gözle bakan zihinler körelecek
Karşında diz çökecek o kibirli gelecek
Türk-islam da inleyen o masum feryatlara
Yine sen dik dur diyeceksin o karanlık çağlara.

Sen ki turan’ın rüyasısın İslam’ın gür sesisin
Sen bu mahzun cihanın tükenmez kalesisin
Kudüs’ün ufkundaki o en parlak şafaksın
Göklerden yıldız olup çağlara kuçak açansın

Tarihim, geleceğim, namusum ve her şeyim
Yeryüzü dar gelir sana seni göklere mi dikeyim?
Nereye dalgalanmak istersen asırlar dan öte
Söyle, seni tarihden geleceğe en yüce dağa dikeyim!