Anlamamış bu dünyanın özünü
Para bürümüş sanki gözünü
Dinlemez de hiç bir şair sözünü
Kendi yankısında kaybolur gider.
Gönül heybesinde sevda kalmamış
Gözümden dökülen yaşlar duruldu,
Gönlümün sarayı kökten yıkıldı.
Sanma ki bu yürek sana kırıldı;
Sen beni duymak için çok geç kaldın.
Duygularım bedenimi, ruhumu esir almış
Herkes gerçek olmayacak bir rüyaya dalmış
Ondan sebep sevenler hep yarı yolda kalmış
Ben sevgimden de yolumdan da Vazgeçiyorum
Vazgeçiremezken hiçbir şey beni aşkımdan
Gözlerin cellattır, canı talep eyler;
Sözlerin okları kalbi harap eyler.
Hicran gecesinde ahım feryat eyler,
Seni benden başka hiç kimse sevmedi.
Oynamışsın benimle kukla misali,
Bilirim, sen bir şeye taktın mı takarsın;
Benim yüreğimi cayır cayır yakarsın.
Benden başka kimin gönlüne akarsın?
Seni benim kadar sevecek kimse yoktur!
Ne kapını çalan var ne halini soran...
Daha da kalmadı gösterecek sabrım,
Yine dönüp de bana gelecek sandım.
Uzaklara bakıp da hayale daldım;
Senin için sensizliğe sabrediyorum.
Geleceksin sen de aşkın gününe.
Bulsanda birini sen kendine göre,
Burda bildiğin tek şey yasa ve töre.
Renkleri anlatamazsın hiçbir köre,
Seni sonsuzluğa uğurluyorum.
Yalan sözlerine inandım sanma,
Bi' bakıyorum, takılıp eğleniyoruz,
Sonra bir bakmışsın ki evleniyoruz.
Kader önünde saygıyla eğiliyoruz,
Sensiz bir güne daha dedim merhaba.
Sensiz bu şehrin de tadı kalmadı,
Hatasız kul olmaz, Tanrı da biliyor;
Kalbimin yarısı senden aman diliyor.
Hangi seven geçmişten yana gidiyor?
Sevgilim, beni böyle sensiz bırakma.
Gözyaşlarım "sen" diye gözlerimden akar,
Keşke hayatıma hiç girmeseydin,
Yaptıklarını hakkın bilmeseydin,
Hiç kimseyi benim gibi sevmeseydin;
Son nefesime kadar seni seveceğim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!