Ele serin, sana ayaz
Olsa da iyi güzel yaz
Doğru çok olsun, yanlış az
Yaprak senden incinmesin
Abdurrahim Karakoç Üstada İthafen
Kabirde cevabı, ömrünün hasat anı
İlk ve son hitabı, bir Fatihasa tanı
Duy kudsi kitabı, dinleyen has atanı
Terket bin sevabı, bir günaha satanı
Ne leylalar göründü, ne mecnunlar
Kalanlar perişan, gidenler memnunlar
Sorsalar bize: nereden nereye, işin ne, Kalaycı!
İfadeler hep, kime baksak, nereye dönsek alaycı...
Konuyu havadan sudan, laf olsun diyerek Açmalar;
Kendimizi kandırıp hep bi yerden bi yere kaçmalar...
Bir nazarına kurban olur bu can
Gül yüzüne bakan duyar heyecan
Mübarek dişi sanki inci mercan
Emirdir kalbi mümine her rican
Gül yüzünü özleyenlerin için
O hem Rahman'dır, hem Kahhar
Hem Kahhar'dır O, hem Ğaffar
Gelin edelim tevbe istiğfar
Virdimiz Ya Tevvab, Ya Settar
Oku
Yine oku
Yeni oku ki
Anla kendi cehlini
Arif odur ki
Anlar irfan ehlini
Ol dedi ol renge Ol Sani-i Cemal
Oldu yedi renk heman
Ol dedi ol ademe Ol Sultan-ı Kemal
Doldu Ademlerle arzu cihan
Hazırlanır sandığınız
Peşine eş-dost, salih amel takılır
Terketmeyecek sandığınız
Eş dost gider geriye salih amel kalır
Ölü için kabristanda mezarcılar toprağı eşeler
Gitti mevtayla birlikte hatıralar, hüzünler, neşeler
Terketti eşi dostu, şimdi komşuları ulu meşeler




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!