Kalbim nedametlerle dolu, keşke serde
Acizliğim sonsuz, kusurum tek eser de!
Her bir günah bir engel yolumu keser de
Gözyaşlarım hep yıkar hem yıkar bir nehir
Aşka düşen pervaneyim
Döner durur divaneyim
Vurdun beni sana neyim
Av dedi güldü yüzüme
Yâr ismin iki hecedir
İslam'a adanmış bir hayat sürdürdün
Merhamet ettiğinden ihanet gördün
Eserlerin ile nakış gibi ördün
Hadimi ümmet Sultan Abdülhamid Han
Yazık yaşarken bilinmedi kıymetin
Helal dairesinden uzak düşen, dinden usanır;
Çünkü seçemez gerçeği... Şekil, şemal İslam sanır!
Gerçek mü'minse edeble bakar, kendinden utanır;
Çünkü hakikat içinde; nedir kemal, kim ham? tanır.
Yine yollara düştüm yoruldum
Hep hüzünle kahırla yoğruldum
Eğriydim doğruyla doğruldum
Yokla var arasında soruldum
Usulsüz hakkı arayan kuldum
Yeter Hak katında muteber olan veriyorsa değer
Gerek yok hatırı, her kim olsa nazarı fesat eğer
Bazen bulutlu bazen açık olsa da
Biliyorum ki güneş hep var orada
Düşmanlığı bırakıp, sevgi ile barışmak
Kalpten kalplere akıp, insanlara karışmak
Nefsi bilerek rakip, yorulmadan yarışmak
Bütün herşeye rağmen, hayatı yaşamak var




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!