Hikâyen Şiiri - Halil Kumcu

Ne yaparsan yap, gönül,
Hayatı geri saramazsın.
Müebbetle mahkûm,
Yaşadığın ve yaşattıklarının.

Dünyaya geldiğinde,
Hiçlik girdabına düştün.
Yalanla hayal arasında,
Boşluktaki nokta bir bütün.

O nokta bir gün,
Ömrünün sonuna gelir ansızın.
İçin sızlar, derin bir boşluk olur,
Birkaç tanıdık yüzde kalır adın.

Düşün, geçer sessizce,
Yürekten mahalleden evden.
Eksilir bir şeyler,
Virgüller gider kendiliğinden.

Birkaç saniyen kalır hatıralarda,
İçinde siyah beyaz üç beş karen.
Yitip götürür zaman tozlu arşivleri,
Bitmeyecek, yarım kalacak senin de hikâyen.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Hatıralar, siyah beyaz karelere sıkışmış eski bir yenilgidir.
•Hayat dediğin, virgülleri eksilen uzun bir cümledir.
•İnsan, kendi hikâyesinin bile misafiridir.
•Kader, sustuğun yerde konuşur; kaçtığın yerde yakalar.
•Ölüm ansızın gelmez; yıllarca içimizde prova yapar.

2 Ocak 2018 / Perşembe / Ankara