Uçurtmalarla kanattığım göğün gözünde bulutsuzluk özlemi.
Taş attığım sularda dip batığı hafıza.
Hiçlikte soluyan ruhumun kara yağız atları.
Doludizgin kelimelerle daraltıyorken boşluğu.
Gün ola, şehrin heykelleri de canlanmaz mı?
Başlıksız değil hikâyem, ağzımda söz grevi!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta