Hıdrellez Şiiri - Muhsin Yener

Hıdrellez
umudun yeşerdiği gün
toprak hafifçe aralanır

bir dileğin kökü değsin diye derine
rüzgar, eski bir şarkıyı taşır

adını bilmediğimiz umutlardan
avuçlarımıza bırakır sessizce
ateşten atlayan gölgeler
korkularını geride bırakır

her sıçrayışta biraz daha hafifler insan
gece, dileklerle dolu bir suya benzer

yıldızlar içine düşer
ve her biri bir ihtimali parlatır

sabah olduğunda
hiçbir şey aynı görünmez
çünkü içimizde bir yer
yeşermeyi öğrenmiştir artık

Hıdrellez’dir
beklemek değil
inanmaktır toprağın kalbine
ve bir gün
filizlenecek olan mucizeye