İmam-ı azam,künyesi,Ebu Hanife,
İsmi Numan bin Sabitti,doğdu Kufede,
Vefatıda Bağdatta,hicri yüz ellide,
İmamı azam hz.leri,en büyük imam.
Dünyada her birşey, çalışır nurla,
İnsanoğlu parlar, Hakkın nuruyla,
İhtiyacım vardır, feyize nura,
Bizi sen nursuz da,kılma Allahım.
* * *
Dünyada lazım bir, vatandır bana,
İnsanlar o günde azdılar,
Putları yapıp da taptılar,
Gönderdi Allah Hazreti Nuhu,
İnanmadı insanların çoğu.
İstanbul’da gezindim,dün Karaca Ahmet’te,
Sıralanmış kabirler,yatar oncası yerde,
Kimisi sarık başta,alim mübarek kimse,
Üstadım yatar orda,doyamadım feyzine.
Özledim ya Rasulullah sav.,özledim seni,
Görmek istiyorum artık, o güzel kabrini,
Dünyada olmazsa fiziki yakınlık sana,
Cennette sarılıp elinden öpmek istiyorum.
Gece karanlık, üşüyorum anne,
Aç bana kucağını,ısıt beni,
Beni saracak arıyorum anne,
Kucaklayıp sar, yavrum diye beni.
Nerde hani Emmi,Dayı,
Boyladılar kabristanı,
Cennette yaşar ruhları,
Ölüm bize gelir Kardeş.
***
Herkes sever malı,mülkü,
Otuz iki farzı herkes saymalı,
Bilmeyen mümin kalmamalı,
Çocuklara bunu öğretmeli,
Otuz iki farz bunlar çocuklar.
Oğlum bir tanedir dünyada,
Saçını değişmem cihana,
Bir kere darılmadı bana,
Ya Rabbim sen koru oğlumu.
Sanat fakirlikten emandır bize,
Altın bilezik takmalı kolumuza,
Maskara oluruz,çolul çocuğa,
Rızkın ticarette,onda dokuzu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!