Besmelesiz yemek yeme,
Fakir olursun sen oğlum,
Cünüp iken yiyip içme,
Rızkın az olur oğlum.
Ne bileyim ben,
Eğitim,öğretim,okul,
Yığınlarca,dağ gibi bir çok sorun,
Doğuda elektrik parası vermiyorlarmış,
Beşyüz yetmiş birde o,teşrif etti Mekkede,
Babasıdır Abdullah,annesidir Amine,
Abdulmuttalip derler,o güzel dedesine,
Canım sana fedadır,öksüz yetim Muhammed.
Yalandır bu dünya kalmaz kimseye,
Hani anan baban hani nerede,
Servet ile malın kalır geride,
Can verir sonunda hep azraile.
Doğarda insanlar bebeklik yaşar,
Rasül saydı alametleri,
Kıyametten önceki işleri,
Benden sonra olur bunlar,
Bunlar Kıyametin alameti.
Dün yine seni gezdim memleketim,
Tepeden baktım sana uzaklardan,
Semt semt taradı seni gözlerim,
Cadde cadde sokak sokaklardan.
Çok güzeldi bebeği,yatıyordu kundakda,
Büyülendi baktıkça,yüzü benziyor aya,
İri mavi gözleri,kıvırcıktı saçları,
Andırır dudakları,sanki kartpostalları,
Savaşa uğurladı annesi,
Yozgatımın Sorgun ilçesi,
Başına kına yaktı gecesi,
Cepheye koşuştu kuzular.
İnsanlar o günde azdılar,
Putları yapıp da taptılar,
Gönderdi Allah Hazreti Nuhu,
İnanmadı insanların çoğu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!