Hicranda Son Dem Şiiri - Ali Urgan

Bir sâde-i sükût aradı ruhum;
Kaç hicrân deminde tünedim sensiz?
Sen kanıma girmiş hecem, aruzum,
Yaprak bile düşmez inan sebepsiz.

Ol ki bu âlemde zerre cihansan,
Hayvan kalma nâçar, eğer insansan.
Şu hayata bir hoş bakıver gitsin,
Farzet ki kendini bir rüyada san.

Hayat kitabından Rahmân’ı oku,
Her ilmikte aşkı, insanı doku.
Irmakta su gibi akıver gitsin,
Zamanla anlarsın var ile yoku.

Bülbülün şavkından şevki müptelâ,
Hicrân diyârından olsada veda.
Bir cilve sanarak çakıver gitsin,
Huzurun sükûtu, aşk bir istila.