Hiç yazılmamış satırların arasında bir ufuk çizgisindeyim.
Hiç söylenmemiş sözlerin derinliğindeyim.
Hiç ayak basılmamış bir ülkenin en güzel yerindeyim.
Düşündükçe düşlerimi hissettiğim bir dertteyim.
Gözlerimi kamaştıran mavi göğün manalı bakışlarındayım.
Bu yolların yokuşunu çıkmış, düzlüğündeyim.
Ahenkle yürümekteyim.
Ayak uçlarıma kadar hissediyorum bu yolun her adımını.
Söyleyin albayım… daha kaç bahara ev sahipliği yapacak ruhum?
Kıyının ötesinde rüzgarlar fısıldıyor.
Hiçlik ve umut birbirine sarılıyor.
Adımlarım sessiz, ama yolumu duyuyorum.
Her bahar, bir parça daha kendime yaklaştırıyor beni.
Ve yine soruyorum:
Sahipsiz ruhum, hangi göğe sığınacak bir sonraki düşte?
Kayıt Tarihi : 30.11.2025 10:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!