Hiçbir şeye benzemez yürek boşluğu,
Dolduramazsın o’nu, öyle boş işlerle.
Hayatını gözünden getirir adamın,
İçinde büyük bir sızıyla yaşarsın.
Kimseye diyemezsin sıkıntını,
Şükürlere bağlarsın hayatını.
Ne zaman mutsuz olduğunu söyleseler,
Derin bir “of” çekip, susturursun ruhunu.
Kolay şey değildir “can” boşluğu,
Tek kişilik bedende,
Kendini bile yaşatamazsın.
Bir hiç gibi hissedersin kendini.
Gölge gibi beynine yansır mutsuzluğun.
Güneşin sırtı gibi soğuktur beklediğin sıcaklık.
Yağmurlu bir günde yürümeyi hayal edersin,
Ama bulut üstünde yaşar tüm bedenin.
Kaderden gelen bir emirle,
Tüm mutluluklardan muaf tutulursun.
Hiçbir şeye benzemez ümit boşluğu,
Sen ne kadar uğraşsan da… Çaresizdir her şey,
Ömür boyu sürdürürsün bu sevda koşusunu.
Kayıt Tarihi : 4.8.2011 01:33:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)