Hiç tanımamışım seni Şiiri - Yasemin Güven

Meğer ne kadar yanlızmışım kimsesiz yanındayız diyenler bile terketmiş beni ne zormuş oysa...
İnsanlara güvenmekle hata yapmışım en başta haketmeyen insanları sevip olmayan değeri vermişim...
Şimdi sevdiğime mi yanayım yoksa verdiğim değereme nereye kadar kırılıp dökülücem...
Yıllar geçse bile unutmıcam yüzler var affetmicem insanlar bazen unut diyorum olmuyor...

Öyle bir haldeyim ki ne gidebiliyorum nede kalabiliyorum olduğum yere çakılıp kalmışım...
Karanlık sokaklarda kaybettim benliğimi eski ben değilim artık uzaklara dalıp dalıp gidiyorum...
Bazen kendimi ağlarken yakalıyorum kalbim acıyor artık bunu hissediyorum ama bişey gelmiyor elimden...
Düşünüyorum bazen ne zaman biticek bu çektiğim acılar yanlızlığım ne zaman bitecek iki yüzlü insanlar...

Tanıdığım insanı aslında hiç tanımamışım tanıyor sanmışsım yoksa bu kadar yalanlarına inandıramazdı...
Çok uzaklara gitmek istiyorum kimsenin olmadığı kimsenin tanımadığı yerlerde olmak isterdim...
Canımı bu kadar çok yakanlardan kaçmak onları bir daha görmek istemezdim aslında ama...
İşte Benimkide olmıcak hayallere kapılmak bu dünyada kaç kişi benim gibi yada kaç kişi mutlu...

YASEMİN GÜVEN