Ah be anne Şiiri - Yasemin Güven

Annem kızını çok üzdüler hırpaladılar acımadan ölmeden mezara koymak istediler neden anne...
İnsanlara inanmak onlara güvenmek kendinden çok sevmek zormuş be anne hemde çok zor...
Hayat hiç gülmedi ben ne kadar sevdiysem ne kadar değer verdiysem kaybeden ben öldüm...

Güvenme kızım derdin bazen içimden kızardım oysa ne kadar hakloymışsın ben yanıldım yine...
Nereye tutunsam kime güvenmeye kalksam bir yanım kırık dökük toplayamıyorum dağıldım...
Şimdi hangi yüzle çıkıcan karşıma hangi yalanına yeminler vaatler vericeksin neyi suaturucaksın...
Gülüyorum sadece kendimi bu hale nasıl getirdiğini kalbimin bu senle kırdığımın...

Ah be anne neden öğretmedin deseydın sevmezdim bu kadar da yanmazdı içim...
Bu sana ilk ve son vedam ne beni görüceksin nede sesimi duyucaksın bitti senle olan herşey...
Tüm heveslerim umutlarım insanlara güvenim bitti bir daha severmiydim asla sevmezdim...
Şimdi r tek kırık kalp yalanlar dolu ömür hepsi boşa geçmiş susuyorum her şeye duyuyorum.

YASEMİN GÜVEN