Hiç Ölmeyecek Gibi Şiiri - Damla Köksal

Solmuş yapraklar sonbahar gibi,
Elbet gelir bu soydan bir deli!
Öyle bir yaşar insan ki,
Sanki hiç ölmeyecek gibi!

Kaybolur mevsimlerin bir kısmı.
Mahvolur insanoğlunun çoğu,
Öyle bir çalışırlar ki,
Sanki hiç ölmeyecek gibi!

Bu dünya aşkı vardır ki
Sarartır insanı besbelli,
Yar diye gezen, bir gün
Azraili görür bir vakit illaki.

Gökyüzü aydınlık bugün belki,
Ağaçları kim yeşerddi?
Bu dünya sahibi varken,
Dünya sevdası nedir ki.