Hiç oldum Şiiri - Ünal Çetin 2

Merhaba.
Hayat merhaba
Hadi yürüyelim varoluşa.
Her şeyin başladığı noktaya yürüyelim,
Elli alemde var olalım,
Arabalarımız olsun, evlerimiz.

Bitmek tükenmek bilmeyen servetimiz olsun.
Her şeyi yiyip içelim, hiç doymadan yiyelim
Eğlenelim hiç hüzünlenmeden
Her gece gezelim, sevişelim durmadan.

Farklı bedenlere hayran olalım,
Hep istediklerimizi yapalım, sınırsızca
Doymak bilmeyen arzularımıza esir olalım.
Her zaman var olalım.

Zaten!
Hep istediğimiz bu değil mi?

Gel bakalım hayat yolcusu,
Bir an düşün,
Nefes alamadığını, yanan ciğerlerini,
Vücudunun titremeye başladığını hisset,
Önce ısının arttığını, sonrada yavaş yavaş üşüdüğünü.

Bir sesin 'VAKİT tamam gidiyoruz' dediğini.
Ölüm geldi kapına, ne var elinde şimdi?
Eğlence, yemek, içmek , sevişmek....
Hadi şimdi bak avuçlarına.

Elinde var koca bir hiç.
İşte o makamdan şimdi koca bir yudum iç.
Har ile yanan bedenin şimdi koca bir hiç.
Doymak bilmeyen arzular yolunda,
Hayatın olmuş bir hiç.

Varken, yok olmakmış gerçek.
Tek gerçek meğer HİÇ'likmiş.
Hiç oldum şimdi.
Yüz yıllar boyu varken Hayat.
Olması gereken şey, meğer Hiçmiş.
Hiç oldum öğrenince.
Ölümün kıyısından dönünce anladım.
Hiç oldum .

Sessiz kalmanın, var olmanın,
En büyük çığlığın hiç olmak olduğunu anladım
Hiç oldum
Küsmedim, darılmadım, üzülmedim, ağlamadım
Güldüm, Sevindim, Barıştım, Sevildim.
Hiç oldum