Hiç Kıymetini Bilmedi Şiiri - Kasım Kobakçı

İnsanoğlu sözün hiç kıymetini bilmedi,
Yüce dağlar devrildi, giden geri gelmedi.
*
Dünya mülkü kalsaydı kutlu şaha kalırdı,
Ölüm satılık olsa zalim tutar alırdı.
*
Bütün hasta canlara devalar sunulurdu,
Kutlu hekim ölmez, çaresini bulunurdu.
*
Biz bu yüzden yılmadık, inancımız ezelden,
Umudumuz beslendi ilahi olan elden.
*
Derdimize biz dedik: İstediğin kadar es!
Nasıl olsa bitmez mi, tükenmez mi o nefes?
*
Zalimlere biz dedik: Dilediğin kadar ez!
Nasıl olsa düşersin, devran dönecek bu kez.
*
Söylenceler iyi ve kötüyü arar oldu,
Ama vakti gelince hep iyilerle doldu.
*
Kavrayamadı akıl, anlamadı insanlar,
Unutuldu asırlar, masal oldu zamanlar.
*
Hiç bitmeyip yüzyıllar ulu beye kalsaydı,
Ecel fidye isteyip hain ondan alsaydı.
*
Bütün yorgun ruhlara ferah derman sunulsa,
Bilge şair ölmezdi, hatırası korunsa.
*
Biz masalla büyüdük, korku nedir bilmedik,
Umudumuz nurdadır, karanlığa girmedik.
*
Kin güdenlere dedik: İstediğin kadar yak!
Nasıl olsa sönersin, külüne uzaktan bak.
*
Zorbalara biz dedik: Dilediğin kadar coş!
Nasıl olsa biter bu, ellerin kalacak boş.
*
Söz dediğin iyi ve kötünün aynasıdır,
Fakat günün sonunda iyinin manasıdır.
*
Gerçeği göremedi bak kör olası gözler,
Yürekten süzülmedi en kadim tatlı sözler.
*
Tacın tahtın bitmeyip ulu hana kalsaydı,
Yok olup rüşvet alıp kötüleri salsaydı.
*
Yeryüzünde tüm dertler devasını bulurdu,
Ulu ozanlar ölmez, yanımızda dururdu.
*
Biz bu yüzden hepimiz hiç korkuya kanmadık,
Umudumuz Hak'tadır, yalanlara yanmadık.
*
Karanlığa biz dedik: İstediğin kadar çök!
Nasıl olsa bitersin, aydınlık dolacak gök.
*
Kötülüğe biz dedik: Dilediğin kadar taş!
Nasıl olsa kurursun, dökülür gözünden yaş.
*
Türküler hep iyi ve kötünün tiz sesidir,
Ama gün ağarınca iyinin nefesidir.