Hiç huzur yok Şiiri - Servet Balıbey

Bana sorma ölmüşüm evvelden
Olmamışım gibi doğmamışım gibi
Bir durak yeriymiş durduğunhayat
Ölümsüz gibi hiç bitmeyecek gibi

Bana sorma ölmüşüm evvelden
Olmamışım gibi doğmamışım gibi
Bir durak yeriymiş durduğunhayat
Ölümsüz gibi hiç bitmeyecek gibi

Hiç huzur yok, biliyorum
Seni yalnız koyup
Bir tek gidiyorum

Ah sen sevdiğim kadın
Seni yalnız koyup
Bir tek gidiyorum

İçime düştü karanlıkların
Bende senin adın
Sana kalsın yarın

Gülüyorum ama çok acizim
Ben azaplardayım
Heran yanındayım

Zamanı kusuyor dünya, günlerimle direniyorum
Acılarsa yağmur gibi, sürünüp eğleniyorum
Sebebi dünyada doğmam, ruhtan bir bedenle doğmam
Dünya fırlamak için toprakta geriliyorum

Gözlerimi siliyor el, nura bürünmüş o peri
Adına anne diyorum, kabrime gelme ey peri
Ben kirlenmiş bir kağıdım doğurduğun saf değilim
Bir kadınla kirlendim dur, dokunma kurtarma beni

Ey başıma tasma vuran, sözleriyle acındıran
Ölme arzusuyla doldum, sağanakla doldurulan
aşkın azabıyla doldum, simsiyah saçımı yoldum
Sen simsiyah mezar deştin, düşmek ise bana kalan