İnsan yorula yorula yürür diken üstünde,
İnsan kırıla kırıla olgunlaşır dik özünde.
Acı döker ruhunu, sükût çöker hep içinde;
Zamanla öğretir sabrı, ağır dersle gönlünde.
Bir gün gelir tükenir umut gözünün önünde,
Yine de bir aşk gerekir insanın sözünde.
Hayat ne verdiyse geri alır bir döngü özünde,
Hiç yaşamamış gibi, durur insan yeryüzünde.
Eyüp söyler hakikat, dünya bir gölge oyunu,
Ecel gelir, büker elbet o en mağrur boyunu.
Dikenli yollar biter, menzil görünür uzakta,
Toprak örter sonunda, insanın her huyunu.
2026
Kayıt Tarihi : 7.1.2026 22:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!