Alıp yüreğimi gidesim var da elime kırıkları batıyor, tutamıyorum.
Bir, bir kayıyor yıldızlar, tutunamıyorum.
Bir varmış bir yokmuş misali Hayat.
Varı da yoğu da el ele tutuşmuş dönüyor.
Ne mi olur sonunda:
HİÇ...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




hiç.çok şey anlatıyor.ve çok güzel anlatıyor.kutluyorum Sayın Nurhayat Nalçacı.
bir hiçlikte yaşam zor yaşamdır derler, tebrikler
Sonunda ., geride kalacak olan bir HİÇ ise., nedir bu hırs., nedir bu ego...
Kaleminize sağlık...
Kırık bir kalbin tamiri zor olsa da,tezatlıklarla dolu yaşamın bir yerlerinde bir iz bırakabilmek,o Hiç'i yenecektir diye düşünüyorum.Güzel ve anlamlıydı,kutluyorum.+ant
Bu şiir ile ilgili 34 tane yorum bulunmakta