Heyhatlarla Merhaba Şiiri - Sami Özay

Yıllar sonra bu karşılaşmanın elbet bir sebebi olmalı
Yorgun ruhumun kaleme alınan duygusal sözleri değil bunlar
Ben içimdeki benliğimi akan suların damlalarına katıp yok olan bir binanın enkazı altında çırpınırken
Dünya zihniyetimi yok oluşlarla doldurup olabilecek her şeyin önüne geçip her şeye yok derken karşıma çıkman sebepsiz değil
Eski zihinlerin karanlığıyla paslanan hislerime neden ışık tutuyorsun
Neden karşıma geçip o can alıcı bakışlarınla beni süzüyorsun
Yıllar öncesinin hesabını sorar gibi bakma canımı yakıyor
Ben bendimi aşıp çılgınlıklarla boğuşurken zapt etmediğin benliğim şimdi sana nasıl sahip çıkar
Deliliğin en delikanlı olduğu zamanlar neden almadın bendeki beni
Hangi çılgınlıkları yaşamadım ki bana geçmişteki gölge oyunları gibi hayatımdan bahsediyorsun
Dev alevler arasında serin sularda yüzdüğüm zamanlar niye aşkı ateşine hapsedip yakmadın
Hoyrat sevginin içini dağladığı dönemlerde bende sen varsın demedin ki
Şimdi karşıma geçip hey hatlarla eyvahlarla bana merhaba diyorsun

Hayır biliyorum bu karşıma çıkman boşuna değil elbet sebebi olmalı
Yine enkazlardan çıkan kaza zede gönlüme ağrılı sancılı yol görünüyor
Biliyorum yine yeniden acılı bir yol beni bekliyor
Şimdi lülenmiş o saçlarının parıltısıyla beni yakma
İçimde unutamadığım kendimi haince hissettiren bir şüphe var
Sana koşsam feryat figan hislerime boğulsam halim yaman
Ben sana göre değilim şimdi
Belki evvelce de değildim
Sana al beni sende kaybolayım desem çoktan yokluklar arasına karışmış
Dalgalanmış durulmuş gönlümü taşıyamazsın
Sırlarım sevdam unutamadıklarım ağır gelir o gözlerindeki beni yakan bakışına
Olamayız biliyorum olmamalıyız
Yıllar sonra sana bir fotoğrafta bakışım hislerimi yakmadı ruhumda alev almadı sanma
Saçlarından ayaklarına kadar ayrı ayrı yandım
Nur cemalinin ışığına kapıldım
Zeval vakti güneşin yakışı saçlarının her teline dolaştım
Ruhumu zevale adadım batışından doğuşuna adını andım
Karşıma çıkışın beni yakışın olduğu gibi tatlı bir imbat olmadı değil karalar kaplı yüreğime
Nur gibi doldun ay gibi doğdun gecelerime
İnkâr edemem gelişinin bana verdiği huzuru
Ama hangi lisanla söylerim sana içimdeki kusuru
Karşıma çıkışının sebebi çıkmaz bir yol biliyorum
Yüreğimin en şiddetli hüzün durağında iniyorum
Âşık olurmuyum bilmem ama seviyorum
Sevme diyemem susuyorum
Sevdiğini bildikçe özlüyorum
Ama ben sevince ölüyorum