Hey sen
İnsanım ben doğruyum iyiyim dersin,..
Lakin iyilik senin dilinde bir vitrin ...
Verdiklerin sadaka değil dilinde etiketin...
Üstüne yapıştırılmış kibir ücretin ....
Önünde eğilenleri insan sayarsın .....,
Karşında duranları düşman algılarsın...
Adalet sandığın şey iyilik değil kibir tahtın...
Senin işine gelen terazi tartındır.....
Herkesi yargılar dar ağacında asarsın ..
Hesabı kendinden saklarsın yanılırsın ...
İnanç deyip merhameti atlamışsın ....
“Ben Müslümanım” diye kendini kadırırsın ..,
Kim konuşacak, kim susacak, kim duracak ..
Kim doğru kim yanlış sadece sen belirlersin....
Yaradanı diline alır, kendini yerine koyarsın..
İnanmayanı silersin, soranı susturursun....
Doğru sandığın şey yanlış bildiklerin..
Sesinin iç sesine yankısından ibarettir....
Bilemezsin sen zaman kısadır ...
Dert tasa geçici ölüm anidir ...
Hiçbir maske hiçbir yanlış hiçbir ah......
Toprağın altında dua hayır sayılmaz..
Yaşadıklarınla yaşattıklarınla anılacaksın....
Ne cenneti hak edersin ne de cehennemi....
Sen Arafat'a iki cihan arasında kalmışsın..
Kendi karanlığında kaybolmuş bir aynasın ...
Şimdi dönde kendine bak ! Çünkü bu şiir.....
Senin yüzüne vurulmuş bir tokattır....
Kayıt Tarihi : 9.05.2026 22:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Doğru yolda olduğunu zanneden kullara armağan olsun 💐 keyifli okumalar 💐




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!