Hersey Kalbıne Göre

Her şey istediğin gibi oldu.
Ne fazla direndim,
ne de yüksek sesle kırıldım.
Zamanı senin yerine ben tamamladım,
yarım kalan cümleleri
içimde susturarak.

Ben sevdandan vazgeçtim;
bir günde olmadı bu.
Alışkanlıklarım terk etti önce beni,
sonra umut.
Gereksiz yere seni önemsememeyi
kendime öğrettim,
çünkü sevmek,
tek başına taşınacak bir yük değilmiş.

Eskisi gibi özlemiyorum artık.
Özlem de bir yerden sonra
yoruluyor insanla birlikte.
Aynı yüzü hayal etmek,
aynı sesi beklemek
her gece biraz daha ağır geliyor.
Ben ağırlıkları bıraktım.

Oysa sevdamız ölümsüz olsun diye
çok uğraştım.
Kırıldığım yerleri sakladım,
sen incinme diye
kendimden vazgeçtim.
Geceler boyu uykusuz kaldım,
sabahları seni düşünmeden
güne başlayabilmek için
kendimle pazarlık ettim.

Sen gittikten sonra da
uykusuzluk kaldı bende.
Ama bu kez sebebi aşk değildi;
alışkanlıkların yokluğu,
odanın eksik köşeleri,
adı konmamış bir vedaydı.

Çok şey değişmedi dedim başta.
Dünya dönmeye devam etti,
günler birbirine karıştı.
Ama ben,
artık hiçbir şeyi
ölümsüz sanmıyorum.

Her şey istediğin gibi oldu.
Ben sevdandan vazgeçtim.
Geriye kalan tek şey,
bir zamanlar
çok sevmiş olmamın
sessiz kanıtı.