Her Yer Şiiri - Irmak Çetinkaya

Ayın ışığı,
Mumun alevi,
Hatta kendi gölgem,
Artık hepsi seni anımsatıyordu.
Yürüdüğüm yoldaki,
Su birikintisin de bile,
Kendimi değil,
Seni gördüm.
Kendimi kaybettim,
Sen hala oradaydın.
Tüm benliğin,
Kalbin ve sevginle.
Hayat seni fısıldıyor bana.
Gülüşün en manalı şiir,
Bakışın en güzel metindir,
Benim için.
Sen bakınca duruyor zaman,
Çarpar kalbim.
İyi kim,
Her şeyim.
Seni bana veren Dünya,
Elbet almaya çalışır.
Gitme sen,
Kimse gitmez ki yuvasından.
Her şey gitsin,
Sen kal ama,
Tam hayatımın merkezinde,
En aydınlık noktasında.
İyi kim olarak hatırlayayım,
Unutturma kendini bana.
En karanlığımı aydınlat,
Soğuduğumda ısıt.
Hayatın değerini sen öğret,
Her şeyi senden öğreneyim.
Her şeyim olarak kal,
Ben de senin her şeyin olayım.