Her Şeye Rağmen Şiiri - Kerem Kayar

Direnmek dedin ya!
Ben onu bir dağın sabrı gibi düşündüm
rüzgârın yorulup sustuğu yerde duran...
Herkes gider bazen
her şey eksilir
adın bile yabancı gelir kendine
işte tam orada başlar direnmek
kendine kalabilmekte...
Bir kırık bardak
kenarlarından sızsa da hayat
avuçlarınla tutarsın yine de
dökülmesin diye
içinde kalan son umut...
Çünkü bilirsin
en karanlık gece bile
sabahı inkâr edemez...
Direnmek!
yumruğunu sıkmak değildir yalnızca
bazen bir çocuğun
düşe kalka yürümeye devam etmesidir
bazen susup
içindeki fırtınayı büyütmemektir...
Ve en çok da
herkese her şeye rağmen
kendi kalbine ihanet etmemektir...
Sen düşsen de
dünya devam eder diye değil
sen devam edersen
dünya anlam kazanır diye
ayağa kalkmaktır...
Direnmek kardeşim!
bir savaş değildir
ben buradayım diyebilmektir
hayatın yüzüne karşı...