Her Sağım Solum Şiiri - Kenan Gezici

Ne olmalımıydı kiremitten çatı, güneş mi bekliyor.
Gün doğumu, bu sabah neden bu kadar uzak.
Ben içimde binlerce kederi verdiğim denizi.
Uzak denen bir yerden izliyorum cebimde ilk kitabım.
Kalem sürgünü yazılmadan çok önce sürgündüm.
Burası dünya evet kendi mezarım.
Güneş bekleyen tenim şehirde yok oldu gün.
Azıcık gecede uyuyacaktım bulamadım kuytuda şehrin.
İlkin ben sezdim büyüdükçe küçülüyor bedenimiz.
Neden sonra fark ediyorsun bunca sessizlik.
Ay dahi kararıyor yattığım bir hain.
Hayat sürdürüyorum bir ağaç dalında.
Yüzüm düşüyor güldükçe, gülsün dediğim yüzüm.
Çalıyor buruşuk bedenli yüzümü bir kadın.
Sevmiyorum o sabah yatağımda uyananı.
Göğsünde hiç serinlemiyor ki yüreğim.
Sevmiyoruz ikimizde birbirimizi hasıl olmadan bir ihtiyaç.

Kenan GEZİCİ 06/09/2026