Her Günüm Eylül Benim Şiiri - İbrahim Yı ...

Her günüm eylül benim;
Ruhumda o var
Kalbimde o var
Sanıyorlar ki eylül
Rast gele aylardan bir ay
Bel ki o bir hazandır
Bel ki mecalsiz bir yaprak
Bel ki sonsuz bir aşk
Bel ki de hiç dinmeyen
Kalbimde bir ızdırap.

Eylül ayı geldiğinde
Doğadan bütün göçmen kuşlar uçar gider
Ama benden her mevsim eylül aşkı gitmez
Bir çığ gibi büyür sevdam
Yalnız gecelerimde
Eylülde yapraklar dökülse de
Aşkın taç yaprakları büyür kalbimde
Şimdi eylül tüm yeryüzünde hüküm sürer
Ama eylül benim içimde boynunu büker.

Muttasıl akşamlarda
Mehtap yıldızları özler
Gece güneşi özler
Benim yüreğim ise
Ayların sultanı
Eylülü özler
Birden içimi yakar keşkeler.

Bir kuş olup uçsam
Kazdağlarından
Beşparmak dağlarına
Derin vadilerden bir nehir gibi aksam
Aşkın uçsuz bucaksız okyanuslarına
Özlem ateşi içimi yakarken
Eylülün aşk simyasını sürsem
Sızlayan gönül yarama.

Bazen,
Şarkılar, şiirler, en koyu sohbetler bile kar etmez
Hiç kimseyi duymaz kulakların
Hiç kimseyi görmez gözlerin
Zaman hercai bir akşamdır
En zor şey kararsızlıktır
Yer bitirir insanı
Geceler uzadıkça uzar
Hakimler her gün kararlarını özgürce verirler
Ama kendi dünyalarının kararlarını veremezler
Hiç kimsenin bilmediği, hissetmediği
Kim bilir yüreğinde kaç gemi batar
Herkes kendi dünyasında
Kendi hayalleriyle yaşar.

Ey! sevgili;
Sen belki benden çok uzaklardasın ama
Eylül her an benim ruhumda
Sıra dağlar
Acılar
Ayıramaz bizi
Sarıl bana hayalde olsa
Hasret kaldım;
Menekşe bakışlarına
İpek saçlarına
Eylül güllerinin kokusuna.

İbrahim Yılmaz
Eylül 2025