gün eteğini çekipte
akşam sefaları sönünce yol boyu
anasonlu şiirler döker,
sesin aksini, sessizlikle örtüp
yastık altı gücenik keselere gizler,
avuçlarımın suskusuna sarılır,
ş/ah damarımı yoklar ellerim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Muhteşem bir şiir. Bir duygu nehri akmış menderesler çizerek…Yüreğin çeperine değiyor her kelime… Tebrik ve hayranlığımı bir dörtlük ile birlikte bırakıyorum…
SENİN ÖZLEM'in
Bir gece vaktinde rüyama girsen,
Ve bir buse olsan yanaklarımda.
Özlemi bitiren yel olup essen,
Ruj izi bıraksan dudaklarımda….
Çok teşekkür ediyorum değerli katkınız için. Kaleminiz kâvi olsun..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta