Hece Hece Gece Şiiri - Özlem Çay

gün eteğini çekipte
akşam sefaları sönünce yol boyu
anasonlu şiirler döker,
sesin aksini, sessizlikle örtüp
yastık altı gücenik keselere gizler,
avuçlarımın suskusuna sarılır,
ş/ah damarımı yoklar ellerim...

göz deviriyor hep
hep bi köz üstü kalbim bu ara.
sabahları kovalıyorum,
'doğmasın' diyor dilim,
'yakıp geceyi akıp gitsin' diyor.
gam yükü baykuşlar gözlüyorum
saatlerden kopartıp, ipe dizdiğim
bükülmüş hecelerle besliyorum onları.
uğursuz çağın
buğulu yankısını taşıyor ilden dile
muştu yüklenip kanat açıyor
gitmek istediğim dilden ile..

gecenin kuytusunda,
uçurduğum
kehribar hıçkırıkları biriktiriyor
duvar dipleri,
gücenik kirpiği üşümüş,
ürpermiş, kırağı çalmış yaslardan.
nemli suretine bakıyorum,
boylu boyunca örseli asi mavi.
bulutsuz bir patiska..
sızıyor gece duvarlarımdan..

geceden
kundaksız bir ninni akıyor,
uyuttuğum dizelerin
kavruk dizlerine yaslanıyorum.
düşlerim göç tufanı,
dizginliyor ninniler hecelerlerimi,
kederi söküp,
şavkı seriyor leylime...⚘
... özlem/
eylül/on dört