Hazar Şiiri - Şair Üveyisten

Sevdân bir Azerbaycan,İçimdeki bir Hazar,
Ne etsin buna şâir,Ne yazsın buna yazar?

Azeri gönlüme bir okyanustur o Hazar,
Çekilse de bünyesinden suyu azar azar,

Yağmurlar sana vedâ etti,Ey cânım Hazar,
Kim baktı sana kemgöz,kim değdi sana nazar?

Ben hiç kıyamadım inan ki sana bakmaya,
Volga ve Ural o zaman başladı akmaya,

Bende bir nehirdim hep sana aktım derinden,
Sen çevirdin nehrimi akıp duran yerinden,

Yüreğim feryatta konuşmuyor susuyorum,
Kıyında bir damla suya muhtaç susuyorum,

Şu susamış yüreğime ne olursun bir gül,
Terkettiği aileye geri dönsün sümbül,

Sen gülünce Hazar güller açar gülistanda,
Ruhumu alır Azrail,olsam Hindistanda,

O sıcaklığın âdeta nefesimi keser,
Güzelliğini anlatamaz ciltlerce eser,

Öyle bir güzelsin ki güzellik hârikası,
Bu benim aşkımın alâmet-i fârikası…

Üveysî / Üveyisten