Ağaçları düşünürüm Hazan’da
Yapraklarını döker tek tek.
Tüm çıplaklığını sergiler
Doğaya...
Serçeler korumasız kalır.
Oysa;
Doğanın kanunu böyle.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
