Hayrullah Cırık Şiirleri - Şair Hayrulla ...

İnsanlığın kavgası,insanla yaştadır.
Nedenleri nedensiz olsa’da
Akıl yaşta değil,baştadır.

Akbabanın leş paylaşımıdır.
Serçenin kırıntı telaşında

İçimizde düşman var.
Aynen bizim gibi,
Sen gibi,
O gibi,
Bu gibi,
Velhasıl biz gibi.

Hadi gel ağlayalım.
Yaşanmış ve yaşanan,
Hikayelerin ışığında,
Yaşanacaklara...
İstersen gel karşı duralım.
Yaşanmışlardan dolayı

Hayatta her şey sorgulanmalı.
Burada mesele olmamalı.
Mesele; soruya cevap verememek olmalı.
Sorabilir.
Çocuktur.
Aklı ermez hoş görün amcalar,teyzeler.

Uyumak uyanmamaksa ölüm
Bundan güzel ne var be gülüm
De ki kır çiçekleri ortasında
De ki cıvıl cıvıl kuş sesleri var ortada
Pikniğe gitmeye ne gerek
Uyanma gıtsın be gülüm

Uzadı saçlar yine
Geleceğim berber muzaffer
Hatırlat bana ayda bir kez
Nasıl gelip geçiyor seneler
Önüme dök beyaza çalan saçları
Temizle kırçılları kaşları

“Biraz toprak,birazda suyuz
Neyimizle övünelim
Biz buyuz” (Yunus Emre)

Biz ne tanrılar yarattık korkumuzdan
Güneşe tapındık şaman olduk

Ne güzel umut etmek,
Dünyadan birşeyler bekleyerek,
Ne güzel düşlemek,
Umudu yetirmeden.

Kar altında ki dalın

Bir yağmur cisisinde buldum ben seni
Islaktın,bütün kirlerinden arınmış dünyanın.
Gökte yıldızlar vardı,gece ayazdı.
Düşlerin şavkı karanfil kokuyordu.
İnsanlar esiri olduğu korkularda üşüyordu.
Işıklar yanıyordu tepelerden bir yerde

Yağmur yağıyordu,sessiz.
Islatıyordu her bir şeyi.
Kimse farkında değil gibi,
Yıkıyordu günahkar bedenleri.
Şubatın on dördüydü günlerden
Kimse demiyordu kimseye