Biliyor musun seninle sonbahar gibiydik
Yaprak döktük ağır kışlar geçirdik ama dayandık
İlk bahar geldiğinde çiçek açtık
Ama erken açtığımızı bilemedik
Yine döküldük
Masum çocuk gibi gidiyorum uslu uslu
Yürümekte zorlanıyorum yollar çamurlu
Başlamadan kaybettik hayatın oyununu
İkimizde asla anlamadık hayatın acı kanununu
Bu gün yine hava yağmurlu
Üzülüyorum sana ey koca dağ
Bir tarafına kar yağmış
bir yanını sis sarmış
Sende benim gibi yalnızlığa mı küstün koca dağ
Merak etme nerede olduğumu benim
Otursaydın yanıbaşımızda
Neden gittin uzak yollara
Oysa ki biz çok farklı bir aileydik
Herkesin kıskandığı o mutlu aile bizdik
Kardeş lütfen dokunmabana
Garip bir kuşum işte
Kanadı kırık ruhu yaralı biçare
Bir bilinmezliğe doğru gidiyorum
Kendini bilmez deli avare
Ah eder gönlüm vurmaz dile
Hayat bizi sürüklüyor sürgüne
Merhaba diyen olmazmış düşen birine
Yalnızlığın esareti bitiriyor öldürürcesine
Ellerimden tut kurtar beni çilehaneden
Yalnızlığın şehrinde kayboldum beni bul
Ey gecenin yıldızı
Saat yine gecenin yarısı
Gözlerim hepten yordu şiirlerin satırları
Korkuyorum uyuyacağım şiirin satırı içinde peri kızı
Kimse uyandırmasın beni olur mu
Gökyüzünün aşkıyla yanarken
kalbimi sen al canıgönülden
Ruhun ulaşılamadığı bir dünya
Hayatımın sende saklı olduğunu anla
Leyla ağlamaktan güneşi hiç göremedi
Dışarıyı fena sarmış bacadan çıkan dumanlar
Gürül gürül yanıyor evlerin içinde sobalar
Benim üzerime karanlık özlem bulutları sarmışlar
Karanlık bulutlar engelliyor çıksın yıldızım
Hani nerede benim kaybolan gizemli yıldızım
Geceye sessizlik çöktü
Kararmış Masmavi gökyüzü
Kahrolası yar kör etmiş iki gözümü
Nerdesin bana nefes olan nefes çiçeği ve gülü
Beni delirtti gidişin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!